Je
bent wie je bent om een reden Je bent deel van een heel complex plan Je
bent een bijzonder en uniek ontwerp: Gods eigen speciale vrouw of
man.
Je
bent zoals je bent om een reden Onze God heeft zich echt niet vergist In
de baarmoeder ben je ontwikkeld Zoals God het tevoren al wist.
En
je ouders zijn zij, die God uitzocht Ook al vind jij dat zelf wellicht
rot En zij kregen precies volgens planning Daarvoor 't keurmerk: 'Designed
by God'.
Nee,
dat onrecht, dat was niet eenvoudig, En God huilde samen met jou, God liet
het toe, en het vormde je hart, Hij wist hoe je worden zou.
Je
bent wie je bent om een reden Gevormd door de Meester, op maat, Je bent
wie je bent, zijn geliefde, Zodat ieder kan zien: God
bestaat!
De een is verlegen, de ander stapt zo op mensen af. De een is uitbundig, de ander beweegt zich liever op de achtergrond. De een voelt zich minderwaardig, de ander is meer dan tevreden met zichzelf. De een lacht graag, de ander is dikwijls depressief. De een is rijk, de ander kan maar net rondkomen. De een vraagt altijd om aandacht, de ander geeft het altijd. De een is snel op zijn teentjes getrapt, de ander heeft een olifantenhuid. De een is technisch, de ander heeft twee linkerhanden. De een is knap, de ander maar heel gewoon. De een wil graag leiding geven, de ander laat zich liever leiden. De een kan goed spreken, de ander komt zeer moeilijk uit zijn woorden. De een heeft lieve kinderen, de ander heeft kinderen die het bloed onder je nagels vandaan halen. De een kan snel vergeven, de ander kan niet vergeven wat hem is aangedaan. De een is arrogant, de ander veel te bescheiden. De een wil alles doen, de ander denkt dat hij niets kan. De een is zeer muzikaal, de ander kan niet zingen. De een is zeer creatief, de ander kan geen schaar hanteren. De een kan goed dichten, de ander komt niet verder dan een sinterklaasrijmpje..... De een......,de ander........... Wat een verscheidenheid aan mensen in de Gemeente. Wat een oefenterrein om elkaar te leren aanvaarden en te verdragen. Wat een aanvalsterrein van de boze om het zaad van jaloezie te zaaien. Wat een reden temeer dat de Here Jezus Christus voor ons pleit. Hij moest terug naar de hemel om daar voor ons te pleiten! Hij moest ons Zijn Heilige Geest geven, opdat wij niet gericht op elkaar zouden zijn, maar op de Zoon, waarvan wij soms zingen: U maakt ons een, U bracht ons tezamen.... Hebben we dat begrepen...? De een denkt: ik heb de ander nodig. De ander zegt: zonder jou zou mijn leven een stuk saaier zijn. De een zegt: kunnen wij niet samenwerken? De ander denkt: vele handen maken licht werk. De een zegt: ik wil wel de voet zijn, de ander antwoordt: laat mij dan de hand zijn! Dit bedoelt onze Hemelse Vader met:"Aanvaardt elkander en vergeeft elkander, met de liefde als de band der volmaaktheid!"
Laat je tranen maar vrij lopen, wees maar niet groter dan je bent. Ik weet dat tussen vrees en hopen, je draagkracht zijn beperking kent.
Huil maar eens uit dat doet bevrijden, van al wat je hebt opgekropt. Ik weet hoe vaak je zwaar moest lijden, hoeveel je steeds hebt weggestopt.
Laat nu de spanning maar eens breken. Ik ben nabij, met hart en oor. Leg alles kind, wat je deed steken, gerust maar in mijn handen, hoor.
Want samen dragen wij het lijden, van alle angst en zorg. En voor het drogen van de tranen sta Ik als Heiland borg.
Ik weet hoe zwaar de angst kan knellen, wat twijfel,zorg en spanning is. Hoe wanhoop vaak een mens kan vellen en geen begrip vindt, een gemis.
Al voel jij je nog zo verlaten, Ik laat je, kind, echt nooit alleen. En alles zullen wij bepraten, Ik sla mijn armen om je heen.
Spreek maar vrijuit van het benauwen, van al wat Ik in je ogen lees. Je kunt in alles mij vertrouwen, Ik maak je vrij van angst en vrees.
De weg die jij niet zag, zal Ik je wijzen. Kom, lach maar door je tranen heen. Ik leid je naar een nieuwe toekomst. Leg nu je armen maar om mij heen.
Ik zal je leiden en je dragen en weiden, zoals een herder dat doet. In lichte en in donkere dagen: Ik ben het, die jou leven voedt.
Maar ook het licht zal Ik voor je wezen, het schijnsel op je levenspad. Ik ben immers uit de dood verrezen voor ieder die te lijden had.
Hier is mijn hand, je kunt hem voelen, die altijd op je schouder rust. En op je hoofd leg Ik mijn zegen en vree, die alle onrust sust.
Kom, wees bevrijd, wij moeten verder. De weg die voor ons ligt, is lang. Jij bent mijn schaap, Ik ben je Herder. Weet als je struik’len mocht: Ik vang.
30-04-2006 Een kans voor zonen en dochters van de Koning. De kweekplaats van de vrucht van de Geest is het Nieuwtestamentisch gemeenteleven.
Natuurlijk, het gezinsleven is een belangrijke kweekplaats van deze vrucht. Daarom worden zowel het gemeenteleven alsook het gezinsleven in onze tijd zo aangevallen. Het is echter onder deze omstandigheden dat het geweldigste gemeenteleven, en de geweldigste gezinnen tevoorschijn zullen komen. Wij weten dat de Heer Jezus de duivel had kunnen binden en na Zijn opstanding onmiddellijk de wereld in bezit had kunnen nemen, omdat Hij haar door het kruis helemaal had gekocht. Voordat Hij echter de wereld in bezit zou gaan nemen, wilde hij anderen de kans geven om zonen en dochters van de Koning te worden. Hun trouw zou door hen worden bewezen door de aanval van de wereld en de duivel te verduren en trouw te blijven. De grootste vrucht van de Geest groeit in de meest moeilijke omstandigheden. Sinds de zondeval heeft de duivel erover opgeschept dat de kroon van de schepping van de Heer, de mensheid, die Hij speciaal had geschapen om gemeenschap mee te hebben en om bij te wonen, wanneer ze de keuze hadden, het kwaad kozen boven rechtvaardigheid, zelfs toen ze in de meest perfecte omstandigheden leefden. Hierom schept de duivel er over op dat, als ze de keuze hebben, de hele schepping zijn weg zal kiezen boven de weg van de Heer. Voordat het einde komt, zal de Heer een volk hebben dat een einde zal hebben gemaakt aan deze opschepperij. Zelfs in de donkerste tijden, in de slechtste omstandigheden, tegen de heftige aanvallen van alles dat de Hel en de wereld tegen hen in kan brengen, zullen zij trouw blijven, rechtvaardigheid kiezen boven het kwaad en God gehoorzamen in plaats van de duivel. Op deze manier zullen ze zelfs getuigen worden voor overheden en machten, net zoals aan de rest van de schepping, dat God en zijn waarheid uiteindelijk altijd zal overwinnen. Daarom: hoe groter de beproeving, hoe groter het getuigenis. Zelfs de engelen zullen toegeven dat de trouwe gemeente, die de grootste beproevingen heeft doorstaan en trouw is gebleven, waardig is hun rechter te zijn. Om deze reden groeit de grootste vrucht van de Geest altijd in de meest moeilijke omstandigheden, en dat is de reden dat we worden gewaarschuwd in Jakobus 1:2-4, 12:
“Het moet u tot grote blijdschap stemmen, broeders en zusters, als u allerlei beproevingen ondergaat. Want u weet: wanneer uw geloof op de proef wordt gesteld, leidt dat tot standvastigheid. Als die standvastigheid ook daadwerkelijk blijkt, zult u volmaakt en volkomen zijn, zonder enige tekortkoming.” “Gelukkig is de mens die in de beproeving staande blijft. Want wie de proef doorstaat, ontvangt als lauwerkrans het leven, zoals God heeft beloofd aan iedereen die hem liefheeft.” (NBV)
Groei ontstaat wanneer we voorbij onze vorige limieten gaan. Net zoals het uithoudingsvermogen van hardlopers niet groeit totdat hij voorbij zijn voorgaande limieten gaat, groeit ons geloof niet totdat we in situaties zijn gekomen die meer geloof vragen dan eerst hadden. Onze liefde groeit niet totdat we in situaties worden geplaatst die meer van ons vergt dan we eerst hadden. Hetzelfde geldt voor ons geduld, onze vrede, enzovoort. Daarom kunnen we verwachten dat we, zolang we op het pad des Levens blijven, door beproevingen heen moeten die ons helpen te groeien. Als we dit leren, worden deze beproevingen niet iets wat we ontwijken, maar wat we omhelzen als kansen en de blijdschap waar Jakobus over spreekt. Zoals Francis Frangipane heeft gezegd: “We zakken nooit voor God’s testen – we blijven ze alleen net zolang doen totdat we slagen.” Ik denk dat de meeste van ons nu klaar zijn om te stoppen wanneer ze dezelfde testen de hele tijd opnieuw moeten doen, dus laten we ze halen en verder gaan. Dan zullen we de beloning ontvangen die God geeft aan allen die Zijn testen halen – zelfs grotere! Dit is waar: hoe groter de beproeving, hoe groter de kans om het Koninkrijk binnen te gaan. Deze waarheid sterkte de heiligen in de eerste eeuw, zoals ons wordt verteld in Handelingen 14:22: “…..om de zielen der discipelen te versterken en hen te vermanen om te blijven bij het geloof, en dat wij door vele verdrukkingen het Koninkrijk Gods moeten binnengaan.” (NBG)
Alleen een zwak, onvolwassen of misleid persoon mist het vermogen om beproevingen te zien als een toegangspoort tot het koninkrijk van God en als kansen om te groeien in de vrucht van de Geest die dienen om op te groeien in Christus. Zij, die een leven willen leven van wegvluchten, zijn degenen die zullen falen om tot volwassenheid te komen. Het droevige is dat ze toch beproevingen zullen hebben vanwege het falen om ze onder ogen te komen en ze in toenemende mate worden verslagen in plaats van er door te worden gesterkt. Deze gaan van nederlaag tot nederlaag, terwijl ze gewoonlijk vergroeien met zelfmedelijden in plaats van met het wezen van de Heer. Zodra we leren hoe het overwinnen van beproevingen ons sterkt in de Heer en hoeveel zoeter de overwinning smaakt, terwijl wij leren om van overwinning tot overwinning te gaan en om nooit een situatie als verslagen te verlaten, beginnen we grotere beproevingen te zien als een gelegenheid om zelfs heerlijker overwinningen te smaken, terwijl ze ons dieper leiden in het koninkrijk. Verzoekt God de mens met kwaad? God verzoekt de mens niet met kwaad maar de Schriften zeggen ons overal dat de Heer de rechtvaardige test. God testte Adam en Eva door het plaatsen van de boom van Kennis van Goed en Kwaad in de Hof. Dit werd niet gedaan om hen te laten zondigen. Er kon geen sprake zijn van werkelijke gehoorzaamheid als er geen vrijheid om ongehoorzaam te zijn bestond.Evenzo, kan er geen echte aanbidding zijn, als er geen vrijheid is om niet te aanbidden. Daarom moet er vrijheid zijn om ware aanbidding te hebben.Deze vrijheid vereist dat we een keus maken. We moeten kiezen om te geloven. We moeten kiezen om lief te hebben.We moeten kiezen om geduldig te zijn. We moeten de vrucht van de juiste boom kiezen. Adam en Eva hadden kunnen klagen, dat als de Heer niet wilde dat zij zouden eten van de boom van Kennis van Goed en Kwaad, waarom Hij deze precies in het midden van de hof plaatste en waarom Hij deze zo aantrekkelijk maakte? Omdat het geen test zou zijn geweest als ze niet aantrekkelijk was geweest. En net als deze boom worden de meeste van onze testen precies in het centrum van ons leven geplaatst – waar het moeilijk is om ze niet onder ogen te zien. Wij kunnen dezelfde klachten laten horen: “Heer, waarom bindt U niet gewoon de Satan zodat hij ons niet kan verleiden? Waarom verwijdert U de verleidingen niet gewoonweg?” Dan zou het geen test van ons geloof, liefde en toewijding zijn geweest en zouden we niet groeien. We moeten begrijpen dat hoe moeilijker de beproeving is, des te meer de Heer van ons denkt, niet minder.Wij zouden ons in feite grote zorgen moeten maken als we niet door beproevingen gaan of als we niet gedisciplineerd worden. In een van de meest belangrijke aansporingen van de Bijbel, die ik hierbeneden aanhaal en u aanspoor deze met aandacht te lezen, wordt ons dit voorgehouden. Het geschreven Woord van God is het zaad, de mest en het water dat voor ons nodig is om de ware vrucht van de Geest voort te brengen:
“Nu wij door zo’n menigte geloofsgetuigen omringd zijn, moeten ook wij de last van de zonde, waarin we steeds weer verstrikt raken, van ons afwerpen en vastberaden de wedstrijd lopen die voor ons ligt. Laten we daarbij de blik gericht houden op Jezus, de grondlegger en voltooier van ons geloof: denkend aan de vreugde die voor hem in het verschiet lag, liet hij zich niet afschrikken door de schande van het kruis. Hij hield stand en nam plaats aan de rechterzijde van de troon van God. Laat tot u doordringen hoe hij standhield toen de zondaars zich zo tegen hem verzetten, opdat u niet de moed verliest en het opgeeft. U hebt in uw strijd tegen de zonde uw leven nog niet op het spel gezet. Kennelijk bent u de bemoediging vergeten die tot u als tot kinderen wordt gericht:
‘Mijn zoon, je mag een vermaning van de Heer nooit terzijde schuiven en nooit opgeven als je door hem terechtgewezen wordt, want de Heer berispt wie hij liefheeft, straft elke zoon van wie hij houdt.’ Houd vol, het betreft hier immers een leerschool, God behandelt u als zijn kinderen. Welk kind wordt niet door zijn vader berispt? Maar als u die leerschool niet doorloopt zoals alle anderen vóór u, dan bent u geen kinderen, maar bastaards. Daar komt nog bij dat wij voor onze aardse vaders, door wie we werden opgevoed, respect hadden; hoeveel te meer zullen we ons dan niet onderwerpen aan het gezag van de Vader van alle geesten, en dan leven? Onze aardse vaders berispten ons maar voor korte tijd en naar eigen goeddunken, maar hij berispt ons voor onze eigen bestwil, om ons te laten delen in zijn heiligheid. Een vermaning lijkt op het moment zelf geen vreugde te brengen, slechts verdriet, maar op den duur plukt wie erdoor gevormd is er de vruchten van: een leven in vrede en gerechtigheid. Hef daarom uw slappe handen op, strek uw knikkende knieën, en kies rechte paden, zodat een voet die gekneusd is niet verder ontwricht raakt, maar juist geneest.” Hebreeën 12:1-13 (NBV)
“God zij gedankt dat hij ons, die één zijn met Christus, in zijn triomftocht meevoert”
Als wij vrucht willen dragen kunnen we onze beproevingen niet verspillen, maar moeten vastbesloten zijn om God te geloven en te vertrouwen in de naakte feiten dat HIJ: …….overal door ons de kennis over hem verspreidt als een aangename geur” (2 Korintiërs 2:14 NBV).
Wij worden ook bemoedigd door Zijn onfeilbaar Woord dat: “wij nu weten, dat [God] alle dingen doet medewerken ten goede voor hen, die God liefhebben, die volgens zijn voornemen geroepenen zijn. Want die Hij tevoren gekend heeft, heeft Hij ook tevoren bestemd tot gelijkvormigheid aan het beeld zijns Zoons, opdat Hij de eerstgeborene zou zijn onder vele broederen; en die Hij tevoren bestemd heeft, dezen heeft Hij ook geroepen; en die Hij geroepen heeft, dezen heeft Hij ook gerechtvaardigd; en die Hij gerechtvaardigd heeft, dezen heeft Hij ook verheerlijkt. (Romeinen 8:28-30, NBG). Dit is het onfeilbare Woord van God dat nooit zal falen! Wij kunnen alleen falen als we ophouden om te leven overeenkomstig Zijn Woord. Omdat het eerste dat de duivel deed om Adam en Eva te struikelen was hen te doen twijfelen aan Gods Woord, zo moeten wij boven alles besluiten vast te houden aan Zijn Woord, wetende dat het waar is. Al Gods testen zijn testen met het boek open erbij, waarin de antwoorden voor ons klaarliggen. Het alleen maar kennen van de antwoorden is echter niet genoeg – we moeten ze leven. De echte test of we geloven wie de Heer is, is of we overeenkomstig Zijn Woord leven. Besluit vandaag en elke dag dat u niet zult weglopen van de testen maar besluit om ze te erkennen en er voor te slagen.
Ze
hebben het niet begrepen. Jij
bent niet ontvangen als
een kind dat er mocht zijn Ze
hebben het niet begrepen. En
wie kent je verlangen Naar
geborgenheid in al die pijn ?
Jij
moest steeds anders zijn en beter. Was
jij maar zoals hij of zij. Jij
moest steeds anders zijn en beter. Maar
wie zei er : jij bent jij ?
Ze
hebben het niet begrepen. Jij
bent niet ontvangen. En
nu is de deur van je hart potdicht. Ze
hebben het niet begrepen. Wat
kan je nog verlangen. Waar
schijnt in het donker nog een licht ?
Jij
moest steeds anders zijn en beter Er
werd zoveel van jou verwacht. Jij
moest steeds anders zijn en beter. Dus
hebben ze jou veracht.
Toch
heeft Eén jouw pijn begrepen. Hij
wil jou ontvangen. En
Zijn hart geven als geborgenheid. Ja,
Eén heeft jouw pijn begrepen En
stilt al jouw verlangens Door
Zichzelf te geven in jouw strijd.
Jij
mag jezelf en anders worden. Hij
legt het beste van Zichzelf in jou. Jij
mag jezelf zijn en anders worden. Geheel
aanvaard in Zijn grote trouw !
Ik heb alles verloren dat wat ik dacht te hebben heb ik juist verloren wat kan ik nog verliezen ik heb niets meer te verliezen alles ligt in de dood wat kan ik nu nog zeggen wat heb ik nog vast te houden want datgene wat ik denk vast te houden - verlies ik dan toch weer sterven, doodgaan maar toch Leven in Christus. Paulus zegt ik acht alles voor vuilnis opdat ik Christus moge winnen ik acht alles als schade want Christus te kennen gaat alles te boven de hoogste gave die hij bezat, was Christus, de Gekruisigde Hij kwam tot het diepst besef dat als ik zwak ben dan ben ik machtig.