Als
men over het volk Israël spreekt, wordt veelal de algemene naam “JOOD”
gebruikt. Waar
komt die naam vandaan ? De
eerste maal dat deze naam in de Nederlandse vertaling voorkomt is in Nehemia 1:2
(Ester 2:5). De
Hebreeuwse tekst heeft hier het woord “Yehuwdy” wat betekent: een JUDAHIET, een
afstammeling van Jacobs vierde zoon Juda (“yehuwdah”). Van
dit woord heeft “men” een “vertaling” willen geven als “JOOD” in onze taal, “Jew”
in het engels, “Jude” in het Duits, enz. Hiertegen
kan weinig of geen bezwaar gemaakt worden. Maar
nu komt de misère en het verwarrende. In
plaats van nu dit woord “JOOD” uitsluitend en terechtop te vatten als “Judahiet” of eventueel “Judeeër”
(een man uit het land Juda) heeft men de naam “JOOD” ook gegeven aan mensen die
helemaal niet van Juda afstammen of uit het land Juda afkomstig zijn. Het is
een vermenging geworden. Deze
naam is ook gegeven aan al diegenen die het Joodse geloof hebben aangenomen,
onverschillig tot welk volk zij door afstamming behoorden.De
volksgroepen hebben in de historie hetzij gedwongen, zoals de Idumeërs of
Edomieten, hetzij vrijwillig, zoals de Chazaren (verzameling van verschillende volkeren), dit
geloof omhelsd. Ook
in Israël zelf werd de naam JOOD uitgebreid. Zo schrijft de “Christelijke Encyclopedie”
dat deze naam later werd gegeven aan allen, die van Abraham afstammen. Maar na
deze opvatting zouden ook de nakomelingen van Abraham en Hagar en Ketura “JODEN”
zijn. Abraham en Isaäk en Jacob waren geen Joden, alleen uit de vierde zoon van
Jacob dus Juda komen de Joden, (en enkele levieten). In
de Bijbel is geen enkele aanduiding te vinden waaraan men de bevoegdheid zou
kunnen ontlenen om de naam “Yehuwdy” in het oude of nieuwe testament op iemand
anders toe te passen dan op “een man van Juda” dan wel op “een man uit het land
Juda”. De
naam “Jood” geldt daarom alleen voor hun nakomelingen, niet voor hun voorouders
en ook niet voor de (andere) 10 stammen. Die waren zelfs de naam “Israël” kwijtgeraakt.
De Joden zijn dus slechts een klein deel van het volk Israël, dat uit de 12
stammen bestond. De
Joden (het huis Juda) vervullen zeker een taak in het plan van God; de 10
stammen (het huis Israël) zouden echter volgens de profetie in de toekomst
eveneens een voorname rol spelen, omdat het belangrijkste “geboorterecht” (het
huis van Israël, Jozef of Efraïm) hun was toebedeeld. De beide Huizen zijn tot op de dag van vandaag gescheiden –
hoewel we zullen zien dat er een vereniging voorspeld is. Dan zal het
Messiaanse tijdperk beginnen, een tijd waarin iedereen in een vredige universele
broederschap zal leven. Er zal samenbinding komen. De
Joden zelf zeggen dat zij van slechts twee van de twaalf stammen afstammen en
dat zij niet, of bijna niet, vermengd zijn met de tien stammen. Wat
we nodig hebben, zijn meer leraren die de sleutel gevonden hebben tot de
verborgen waarheden in de Schriften aangaande Israël. Het is
belangrijk dat het verschil tussen het huis Israël en het Huis Juda, zoals dat
in de Bijbel aangegeven is, helder begrepen wordt. Door
dit verschil goed onder ogen te zien, zijn we ook in staat de profetie en de
huidige wereldgebeurtenissen te begrijpen. Er
zijn maar weinig bijbellezers die het onderscheid tussen het huis Israël en het
Huis Juda ter harte nemen. De Bijbel laat de positie van het Huis Israël in een
geheel ander licht zien dan dat van het Huis Juda. Voor
wie het verschil tussen deze twee huizen niet ziet of niet wil erkennen blijft
de Bijbel een gesloten boek.
Terwijl wij vanaf 70 na Christus de Joden (van de twee stammen dus)
door de eeuwen hebben kunnen volgen, is het zicht op de Israëlieten van de tien
stammen verdwenen. Waar zijn deze mensen van de tien stammen gebleven? Keren
zij ook terug voor de komst van de Messias? Horen zij er ook bij als het
Messiaanse vrederijk aanbreekt? De profeet Jesaja geeft een duidelijk antwoord
op deze vraag in Jesaja 11:11,12 en 27:13, waar hij o.a. "de verlorenen
uit Assur" en "de verdrevenen van Israël van de vier einden van de
aarde" noemt, die allen zullen terugkeren. De verlorenen van de tien stammen worden ontdekt en keren terug.
In de tijd van het komen
van de Messias, zal de mist rond deze mensen optrekken, dan zal de duisternis overgaan
in licht en zal bekend zijn wie zij zijn en waar zij wonen. In de eindtijd zal
dus ontdekt worden, wie de verloren tien stammen zijn enzullen ook zij naar
het land der vaderen terugkeren. Wij kunnen het ook op deze manier zeggen:
zodra de verloren tien stammen ontdekt zijn en zij naar het land der vaderen
terugkeren, hebben wij opnieuw een aanwijzing, dat wij in de Bijbels - profetische eindtijd terechtgekomen zijn.
Ook de profeet Jeremia
heeft aangekondigd, dat de mensen van de verloren tien stammen in de eindtijd
naar het land Israël zullen terugkeren. Jeremia 3:18 maakt duidelijk, dat het
volk van de twee stammen (Juda) betrokken zal zijn bij de terugkeer van het
volk van de verloren tien stammen (Israël). Ook de profeet Ezechiel heeft deze
terugkeer aangekondigd, evenals de reiniging van hun zonden (Ezechiel 37:21-23).
“De Heer
brult vanaf de Sion, Hij gromt vanuit Jeruzalem, zodat hemel en aarde beven. Maar
voor zijn volk is de Heer een toevlucht, Israël biedt hij bescherming.” Joël 3:16
Beste vriend en vriendin van Israël,
De berichten uit het noorden van Israël en Libanon zijn
alarmerend en hartverscheurend.
Dagelijks bereiken ons e-mails vanuit Galilea
over raketten die op een haar na een van onze broeders of
zusters misten.
Wonderen van God, die met gemengde gevoelens worden ervaren. Want er zijn ook
doden
te betreuren.
Zo doodde een rondvliegende metaalscherf de chauffeur van
een auto die op de rondweg van Haifa reed,
maar voorganger Joseph Hadad
overleefde eenzelfde situatie. Hij reed met zijn auto langs het
postkantoor van
Haifa toen daar juist een raket insloeg. Een metaalscherf verbrijzelde zijn
voorruit,
maar hij zelf werd niet geraakt. Het is maar een van de vele
voorbeelden van Gods bescherming.
Voorganger Yossi Ovadia uit Karmiël mailde
ons dat op vijftig meter van zijn huis een raket insloeg.
Geen doden. Zelfs de
atheïstische burgemeester van Karmiël heeft openlijk toegegeven dat er
beschermengelen actief moeten zijn met zoveel aanslagen zonder slachtoffers.
Het is een moeilijke tijd voor Israël en Libanon. Wij bidden
in het bijzonder voor onze broeders en
zusters. Er is veel materiële schade,
ook bij christenen. Een diaken uit de gemeente van David Davis
besloot om met
zijn gezin bij vrienden in het zuiden te gaan logeren. Dat was Gods leiding,
want hun
appartement dat weekend geraakt door een raket.
Als Comité Gemeentehulp Israël, willen wij u vragen om in
het bijzonder onze geloofsgenoten in Israël en
Libanon te gedenken in uw
gebeden en gaven. Uw hulp is heel erg welkom. Alle gemeenten die wij kennen
zijn zeer begaan met het lot van de mensen. Ze bieden huisvesting, kleding,
eten en pastorale zorg aan
degenen die door de aanvallen zijn getroffen.
Deze oproep is bij u in goede handen. U bent bewogen met
Gods volk. Doe wat uw hart u ingeeft en blijf
bidden voor de uitbreiding van
het evangelie in Israël en Libanon, juist nu zoveel mensen tot God roepen
om
hulp!
Een eventuele bijdrage kunt u onder vermelding van "Hulp
Slachtoffers Noord-Israël" overmaken op
postbankrekening 4651992 ten
name van Stichting Gemeentehulp Israël te Heerhugowaard.
Israël was de Here geheiligd. God had hen
geplant als een edele druif en volkomen zuiver zaad. Maar ze hebben de bron van
levend water verlaten. Israël wist
heel goed de weg te vinden net zoals de kerk, het Lichaam van Christus
tegenwoordig om minnarijen te zoeken. Israël heeft
ontucht gepleegd, keer op keer riep God hen terug maar zij keerden niet terug. Het huis
Israël (de 10 stammen die weggevoerd waren onder ballingschap van de Assyriërs, die dus niet de naam Joden dragen die alleen bestemd is voor Juda) en het huis
Juda (dus de Joden) zij zijn ontrouw geworden aan hun MAN. Israël die
een verbond met God had en die gehuwd was met God werd Hem ontrouw. God zegt Ik
heb Afkerig Israël gezien (de 10 stammen rijk) en heb haar verstoten en haar een scheidbrief gegeven. Maar
Trouweloze Juda (dus de twee stammen Juda en Benjamin + een deel van Levi = de
Joden dus) zij hebben geen scheidbrief gekregen en blijven tot de dag van vandaag
toe nog steeds Gods vrouw ondanks hun ontrouw aan Hem. God heeft hen
voorzeker niet verstoten, Na de tijdperk van de gemeente gaat God met hen
verder, want de genadegaven en de roeping Gods zijn onberouwelijk. Maar nu het
huis Israël de 10 stammen, waar zijn ze gebleven. Als iemand
scheiden gaat van God zoals de Afkerig Israël dan raakt zij ook de naam van God
kwijt (IsraEL). Ze worden dus onder een andere naam bekend. Israël raakt
verborgen maar niet voor God. Ze zijn
schuil gegaan onder de volken, ze zijn verheidenst, maar er niet in opgegaan. De
scheidbrief maakte het volgens Gods wetten onmogelijk tot God terug te keren,
waartoe het volk echter wél oproept. Het huwelijk heeft in ons land minder
waarde en betekenis gekregen. Willen we echter de betekenis van Jezus zijn dood
begrijpen, dan zullen we de Bijbelse betekenis van het huwelijk moeten kennen. Dit wordt in
de eerste Bijbelboek duidelijk gesteld. "Daarom zal een man zijn vader en
moeder verlaten en zijn vrouw aanhangen, en zij zullen tot één vlees
zijn" (Gen. 2:24). Een man en een vrouw worden tot één vlees. Een
huwelijk, één man en één vrouw en niets anders. Dit is geen probleem, maar wel
een weloverwogen besluit en waar men daarvan afstapt gaan de zaken verkeerd.
Het blijkt door heel de geschiedenis en is in onze tijd wel heel erg duidelijk. Volgens de
Bijbel is er één manier waardoor het huwelijk echt tot een einde komt: de dood
van de man of de vrouw. De God van
Israël, sloot een huwelijksverbond met zijn volk Israël. Hij heeft zich aan het
verbond met zijn volk gehouden maar Israël werd ontrouw en volgde andere goden
na, die werkelijk geen goden zijn. Na vele
waarschuwingen kwam ten slotte de vooraf aangekondigde ergste straf Gods vrouw
Israël (dus niet Juda) werd met een scheidbrief weggezonden, verloor de naam
IsraEL en ging in ballingschap naar Assyrië, waaruit het niet is teruggekeerd. God echter
had aan zijn volk het huis Israël en het huis Juda een nieuw verbond beloofd,
een nieuwe huwelijk, die wet moest weg ! Het huwelijk
kon alleen eindigen met de dood van de man of de vrouw. Het is de Man
(Jezus) die stierf om het huwelijk te beëindigen, de scheidbrief te vernietigen
en zijn volk Israël te verlossen van hun zonden. Door de dood aan het vloekhout
werd het huis Israël weer vrij ! Door Zijn
opstanding werd het mogelijk dat de vrouw weer naar haar eerste Man terug kon
keren. (Rom. 7:2-4).
Is er na de
kruiziging, dood en opstanding en hemelvaart van Jezus een grote exodus geweest
van het 10 stammen rijk ?Nu is ze vrij om terug te keren. Maar wie is
Israël, zij zijn immers hun identiteit kwijt. Het is een
verborgenheid dat nog geopenbaard zal worden en God is daar druppelt
gewijs mee bezig. Israël zal
zijn identiteit terug krijgen. Waar is Jozef
? en wie bekommert zich nog om hem ? (Amos 6:3-6). Zijn broers
wachten en zullen komen.
Het einddoel
is niet Israël maar ook niet de gemeente op zich zelf. Het einddoel is dat
beide ten eerste Israël en ten tweede de heidenen (Efeziërs 3) dat zij samen
worden geënt op de edele olijf.
Waarom ik geloof dat de 10 stammen
van Israël nog niet terug gekeerd zijn en als Israël herstelt is komt door de
scheidbrief. Als iemand scheiden gaat van God raakt zij ook de Naam van God
kwijt (IsraEL). Ze worden nu dus onder een andere naam bekend. Israël raakt
verborgen maar niet voor God (Jes. 40:27). Ze zijn schuil gegaan onder de
volkeren en zijn verheidenst maar er niet in opgegaan. Het huis Israël is
doof en blind voor hun eigen identiteit als Israël (Jes, 42:19) en het huis Juda
is voor een groot deel verblind voor de Messias (2 Kor, 3: 14 ,15). God
heeft in feite twee vrouwen 1. Afkerig Israël en Trouweloze Juda (Jer. 3:8.) 2.
Ohola is Samaria (haar tent : Israël) , Oholiba is Jeruzalem (haar tent in haar
: Juda) Ez. 23.
Door het offer van Jezus Christus is de weg geopend. Hij
heeft de scheidbrief verbroken en de weg is geopend tot terugkeer van Israël,
waar van Efraïm die onder de tien stammen is het eerste geboorte recht heeft.
Door het geloof zal Israël herstelt worden en opnieuw aangenomen worden als
Israël.
Wie is Israël
Friezen zijn Nederlanders
maar zijn ook alle Nederlanders Friezen ? Nee dus. Zo is het ook met het
huis Israël en het huis Juda, ze zijn allen Israël, maar Israël is niet Juda en
Juda is niet Israël, maar samen zijn ze wel Israël. Lijkt wat ingewikkeld
maar zo is het. God heeft met deze twee huizen, deze twee koninkrijken een
nieuw verbond gesloten. In Hebreeën 8:8 staat : Zie, er komen dagen spreekt de
Here, dat Ik voor het huis Israël en het huis Juda een nieuw verbond tot stand
zal brengen, wij uit de heidenen hebben daar deel aan. Jezus zelf ziet het
ook als twee koninkrijken, en zegt in Math. 15:24 waar Hij nooit een geheim van
gemaakt heeft, dat Hij zich gezonden wist tot de verloren schapen van het huis
Israël. Daar bedoelde Hij niet alleen de Joden (het huis Juda), zijn hart ging
ook uit naar het huis Israël, die ook wel het huis van Jozef werd genoemd die
nog steeds in ballingschap is, zij zijn nog nooit teruggekeerd. Zelfs Jacobus
wist het, hij schreef, groet de 12 stammen in de verstrooiing, hij wist zeker
dat de 10 stammen het huis Israël nog niet was teruggekeerd, terwijl de Joden
wel voor een groot deel waren terug gekeerd.
In februari 1996 vroeg ik
de Heer in mijn stille tijd met Hem, Heer hoe kan ik voor Israël uw volk bidden
en de Heer bepaalde me bij Jesaja 54, ik kreeg dit woord al jaren maar begreep
er weinig van en God legde me het uit. Mijn leven was een zinnebeeld wat daar
beschreven stond. De Heer sprak zie naar je zelf, zie naar je eigen leven,
jij bent Israël. Ik zei maar Heer ik ben geen Jood. Dat klopt zei Hij je bent
ook geen Jood je bent een Israëliet van het huis Israël. Het huis Israël zijn
dus geen Joden, alleen het huis Juda, Ik kwam werkelijk in een identiteitscrisis
wie was ik, de Bijbel ging opeens voor me open, ik was deel van het huis Israël
waarover werd gesproken, het huis Israël dat nog in ballingschap was en nog niet
teruggekeerd was. Ook ging Jesaja 54 voor mij open en ik begreep het. De versen
4-8 ging over een vrouw, <het huis Israël> Die Hij voor een korte tijd
heeft verlaten <met een scheidbrief, in ballingschap> maar met groot
erbarmen zal Ik u tot mij nemen <door het nieuwe verbond met het huis Israël
en het huis Juda> worden ze door het geloof in Jezus weer herstelt als
Israël. In Ezechiël 37: 15-28 worden ze samengevoegd <samenbinding> en zal
er één Koning zijn en zij zullen niet langer twee volken zijn en niet langer
verdeeld zijn in twee koninkrijken (vs 22,23).
Ik denk dat we eerst
moeten leren inzien het verschil tussen het huis Israël en het huis Juda (dat
onder Jerobeam gescheurd is in twee rijken 1 Kon. 11: v.a. 30) God heeft de
broederschap “samenbinding” tussen Israël en Juda verbroken (Zach. 11:14)
Het huis Israël is nog steeds in ballingschap, God heeft hen met een
scheidbrief onder de volkeren verstrooid (Jer. 3: ) Zij zijn n u Lo-ammi, want gij zijt mijn volk niet en Ik zal
de uwe niet zijn. (Hos. 1:9 ; Rom. 9: 26). Maar God gedacht hun wel in het
nieuwe verbond, en zij zijn de kostbare schat in de aarde verborgen. God zal
hen weder oprichten en hen herstellen. Er zal weer “samenbinding” komen door het
nieuwe verbond, door de wedergeboorte, door het geloof in Christus Jezus de
Messias. In Jer. 50:4 staat: in die dagen en ten dien tijde, luist het woord des
Heren, zullen de Israëlieten komen, zij en de Judeeërs tesamen, al wenend zullen
zij voortgaan en de Here hun God zoeken.
God is bezig het ware Israël te
openbaren <de verborgen 10 stammen> en ze zullen hun ware identiteit
vinden door de Heilige Geest, Hij zelf zal het openbaren en is daar nu al mee
bezig. Het huis Israël ook wel het huis van Jozef genoemd is heel belangrijk
voor Israël omdat Deut. 33:7 zegt: “Hoor, Here, de stem van Juda en breng hem
tot zijn volk (wie zijn zijn volk … natuurlijk zijn broeders het huis Israël,
Jozef) en samen zullen ze optrekken uit het Noorden beiden worden één onder het
nieuwe verbond). Er zal weer een uittocht plaatsvinden van al de 12-stammen
van Israël, groter dan de uittocht uit Egypte is geweest. Daarom geloof ik
in die grote opwekking, die ook in ons land zal komen zodat Gods wind werkelijk
gaat waaien over de dorre doodsbeenderen. Jozef zal de oogst binnenhalen.
De grootste openbaring over Israël ligt in het leven van Jozef
verborgen. Jozef weerspiegelt Jezus, die zich weer bekend zal maken aan zijn
broeders.
Als Jozef de oogst binnenhaalt, zullen, wanneer er grote
hongersnood is, zijn broers komen, zij zullen hem herkennen, zij zullen gevoed
worden en tezamen terug keren (Jer.50:4) naar het land dat God hen ten deel
gegeven heeft.
Amos 6:3-6 zegt :
En, wie bekommert zich nog om
de verbreking van Jozef ?!?! De verbreking van Jozef wordt bedoeld het
verdriet van de breuk die er is tussen de beide huizen, wie maakt er zich nog
druk om, en wie staat hier eigenlijk nog bij stil ? Dit komt ook omdat het huis
Israël zijn identiteit heeft verloren, hij werd als de heidenen. Ieder
focust zich alleen op Juda. Er ligt een soort verblinding over. God gaat deze
breuk helen (Ez 37).
Israël is van Godswege geroepen
alle volken der aarde tot kinderen van God te maken. God had
Abraham beloofd dat in zijn nageslacht alle volken der aarde gezegend zullen
worden. Israëls
(uitgestelde) roeping de volken tot kinderen in het geloof te maken is een
andere dan de verdere strekkende heilsroeping van het Lichaam van Christus,
Zijn gemeente. De roeping
van Israël en van de kerk zijn echter in de heilsgeschiedenis zeer verduisterd
en vermengd geraakt. Israëls
aardse roeping is in het jaar 70 afgebroken en zal op Gods tijd in
het volgende tijdperk worden vervuld. Jezus
Christus, de Heer, zal op aarde terugkeren als Israëls verhoogde Koning, die
tevens het Hoofd is van Zijn gemeente, Zijn Lichaam, vergaderd uit Israël en de
volken. Hij zal op
aarde een bekeerd Israël stellen aan het hoofd der natieën. En uit Zijn
uit Israël en de natieën vergaderde gemeente tot Zich nemen voor haar
heilsroeping in de Hemelse Gewesten. (dus een hemelse roeping). Een roeping
om de veelkleurige wijsheid van God en van Gods verzoening met alle dingen op
aarde en in de hemelen te verkondigen (Ef.3:8-10, Col. 1:20). Het zal
blijken dat de leden van deze gemeente deze die uit Israël en uit de volken
verwaardigd worden delen in de verhoging die God aan Zijn Zoon heeft toegezegd
te weten de verhoging tot aan Gods rechterhand, wij zijn medeerfgenamen,
medeleden en medegenoten van deze belofte. Deze zonen
Gods uit Israël en de volkeren zullen vanuit hun hemelse woonplaats in hun
hemelse lichamen (1Cor. 15:4) de kinderen Gods op aarde tot verdere zegen
zijn, door ze ook in geloof te doen opwassen van het kindschap tot het
zoonschap. De leden van
de gemeente die het lichaam van Christus is die reeds de mannelijke rijpheid
van het geloof hadden bereikt, worden echter geroep in de hemelse gewesten de
veelkleurige wijsheid van Gods heil te verkondigen aan alle overheden en
machten aldaar (Ef. 3:10). Want -
openbaart Paulus - ook in de hemelse gewesten moeten alle dingen verzoend
worden met God. Dan zullen
allen, door de Geest van God veranderen van Heerlijkheid tot Heerlijkheid. Niemand voor
Paulus heeft ooit geweten, dat God aan Christus Jezus in Zijn verhoging een
gemeente zou schenken, die met Hem als het Hoofd, zou delen in Zijn verhoging. Niemand vóór
Paulus heeft ooit geweten dat een gemeente in dat "overhemelse" ooit
kon komen ! De gemeente,
heeft echter een nog veel hogere heilspositie ontvangen. Want het
geloof van haar Hoofd, Christus, Abrahams grote Zoon, heeft dat van Abraham ver
overtroffen. Daarom heeft
deze Zoon van Abraham, Israëls Messias, Jezus Christus, onze Heer een Naam
boven alle naam. En in de
gemeente die Zijn Lichaam is, waarvan Hij het Hoofd is staan de leden uit de
heidenen op één lijn met de leden van Israël en zijn mede-erfgenamen. Niet aan Gods
beloften aan Abraham, maar aan Gods beloften van verhoging van Christus Jezus
aan Gods rechterhand. Een
dergelijke belofte van verhoging was nooit gedaan aan Abraham of zijn
nageslacht Israël. De
heilsroeping van de gemeente, behoort tot de laatste en hoogste openbaring van
Gods heilsplan, die Paulus, na het gebeuren in handelingen 28, dat is na de
tijdelijke terzijde stelling van Gods heilswerktuig Israël en na het zich van
zijn onderwijs afkeren van zijn gemeente, ontvangen heeft en verwoord in zijn
brieven aan de Eferziërs en de Colessenzen.
Paulus die
zelf een Israëliet was jaagde er naar reeds nu in deze boze eeuw te mogen
behoren tot de gemeente die het Lichaam is. Hij jaagt in geloof naar deze nauwe
verbondenheid met Christus. Om met Christus aan de rechterhand van God te
worden gesteld als mede-erfgenaam van de belofte van Christus verhoging en
reeds deel te hebben aan de heilsroeping in de hemselse gewesten.
Want
Paulus zijn bediening vroeg van hem niet geringe geloofsoffers. Voor
deze belofte van verhoging moest Paulus als Israëliet van veel Israëlitische
voorrechten afstand doen. Dat vroeg veel geloof van Paulus. Om Christus zo te
winnen moest hij alle Israëlitische voorrechten die hem tot winst waren schade
leren achten !
Want met
Christus te zijn dat is zijn hoogste begeerte.